برگ آخر تقویم 96 هم صفحه خورد و من بیصبرانه منتظرم این سه هفته هم بگذره و تقریباً کارم به روزشماری افتاده و نمی دونم چرا انقدر کار سرم ریخته و تموم شدنی هم نیست.سرماخوردگیم خدا رو شکر خوب شد و درد عضلاتم هم گویا به اون ربط داشت و خوب شد. دندون درد سه روز باهام بود و بعدش خوب شد و الان گاهی اوقات درد خفیفي داره و  من امیدوارم تا زایمان همکاری کنه با

امروز وارد ماه نهم شدیم و دیگه همه چیز داره واقعی تر و جدی تر میشه. هفته سی و پنجم بارداری هفته بزرگ شدن جثه نازنین تو بود پسرم و به خاطر همین تکونات یه دفعه ای کم شده و الان ضربه های گاه و  بیگاه و کش اومدنهای بدنت هست که بهم انرژی میده و شارژم می کنه. این روزها دلم میخواد زودتر بگذرن و بیشتر ذهنم رو معطوف تو و زایمان کنم. راستش سر کار اومدن هم سخت و ه

خدایا همه چیز به هم گره خورده. پروپزالی که استاد راهنمای بیشعور تایید نمی کنه، خونه تکونی، کارهای آخر سال شرکت، کارهای بیمه، نارای بودن معاون، کل

حالم بده. دندونم درد می کنه، عضلاتم گرفته. دماغم کیپه و نمی تونم نفس بکشم. پروپزال مونده روی دستم نمی تونم تمومش کنم. یه عالمه ایمیل کاری بهم ارجاع شد